Ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά αντιαεροπορικών συστημάτων διεκδικεί η Τουρκία, με αιχμή το Korkut, το οποίο βρίσκεται πλέον σε επιχειρησιακή χρήση σε εννέα χώρες. Πρόκειται για ένα αυτοματοποιημένο σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, το οποίο μπορεί να καταστρέψει επιθετικά drones με κόστος μόλις 10.000 δολάρια.
Ο Ahmet Akyol, διευθύνων σύμβουλος της Aselsan, της πολυτιμότερης αμυντικής εταιρείας της Τουρκίας, δήλωσε στους Financial Times ότι το αντιαεροπορικό σύστημα πυροβόλων Korkut, που μπορεί να αντιμετωπίσει μαζικής παραγωγής drones καμικάζι που βασίζονται στο ιρανικό Shahed, βρίσκεται σε επιχειρησιακή χρήση σε εννέα χώρες και έχει εξουδετερώσει «ίσως εκατοντάδες drones». Ο ίδιος αποκάλυψε επίσης ότι το Korkut επιχειρεί στην Ουκρανία, επιβεβαιώνοντας μια σπάνια περίπτωση τουρκικής αμυντικής παρουσίας στη χώρα, δεδομένων των προσπαθειών της Άγκυρας να διατηρεί καλές σχέσεις τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο κατά τη διάρκεια του ρωσοουκρανικού πολέμου.
Συστήματα όπως το Korkut αποτελούν «τον πιο εφικτό τρόπο εξουδετέρωσης των drones από άποψη αποτελεσματικότητας και κόστους», δήλωσε ο Akyol στους Financial Times. Πρόσθεσε ότι, «χάρη σε αυτή την αποδοτικότητα και την επιχειρησιακή επιτυχία», το Korkut βρίσκεται πλέον «σε εννέα χώρες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων χωρών του Κόλπου και χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Ουκρανία».
Το δυσβάσταχτο κόστος της αντιαεροπορικής άμυνας
Η οικονομική διάσταση της αντιαεροπορικής άμυνας έχει καταστεί ολοένα πιο πιεστική, καθώς το Ιράν, η Ρωσία και μη κρατικές ένοπλες οργανώσεις, όπως οι Houthis, εξαπολύουν μαζικές επιθέσεις με φθηνά επιθετικά drones. Τέτοια σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών μπορούν να υπερφορτώσουν τα συστήματα αεράμυνας, ανοίγοντας τον δρόμο για πλήγματα με βαλλιστικούς πυραύλους ή πυραύλους cruise, όπως συνέβη στις πρόσφατες επιθέσεις των Houthis στο αεροδρόμιο του Ριάντ.
Ο Brent Ingraham, επικεφαλής προμηθειών του αμερικανικού Στρατού Ξηράς, περιέγραψε την περασμένη εβδομάδα το πρόβλημα ως «πρόβλημα της οικονομικά προσιτής μαζικής παραγωγής». Ο Akyol δήλωσε ότι η απάντηση της Τουρκίας είναι η «ταχεία παράδοση» και η οικονομικά αποδοτική αντιαεροπορική άμυνα.
Ενώ τα επιθετικά drones Shahed του Ιράν ή της Ρωσίας κοστίζουν μόλις μερικές δεκάδες χιλιάδες δολάρια για να κατασκευαστούν, οι πύραυλοι που είναι αποτελεσματικότεροι εναντίον τους, όπως οι αναχαιτιστικοί Patriot PAC-3 ή IRIS-T, κοστίζουν από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έως αρκετά εκατομμύρια δολάρια ο καθένας.
Αντίθετα, τα προγραμματιζόμενα πυρομαχικά των 35 χιλιοστών του Korkut, τα οποία εκρήγνυνται στον αέρα και διασπείρουν θραύσματα, εκτιμάται ότι κοστίζουν περίπου 1.000 δολάρια ανά βλήμα.
«Για ένα Shahed ή ένα drone καμικάζι, το κόστος εξουδετέρωσης με το Korkut είναι μικρότερο από 10.000 δολάρια», δήλωσε ο Akyol σε συνέντευξή του. «Στον πόλεμο Ουκρανίας - Ρωσίας, αλλά και στην πρόσφατη σύγκρουση στον Κόλπο, η αποκλειστική χρήση πυραύλων δεν είναι οικονομικά βιώσιμη».
Το Κίεβο χρησιμοποιεί ένα ευρύ και ετερόκλητο οπλοστάσιο για να αντιμετωπίσει τις ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις, από βαριά πολυβόλα τοποθετημένα σε φορτηγά μέχρι τα γερμανικά αντιαεροπορικά πυροβόλα Gepard. Κατασκευαστές οπλικών συστημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν σπεύσει να ανταποκριθούν στην πρόκληση της οικονομικής αντιμετώπισης των drones, αναπτύσσοντας νέα προϊόντα, μεταξύ των οποίων και drones αναχαίτισης.
Ωστόσο, η Ουκρανία αντιμετωπίζει δυσκολίες απέναντι στα νέα ρωσικά Shahed με κινητήρες τζετ, τα οποία μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα 600 χιλιομέτρων την ώρα.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, δήλωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο ότι τα μαχητικά F-16 αναγκάζονται να καταρρίπτουν πολλά από αυτά τα drones με κινητήρες τζετ, τα οποία ονομάζονται Geran.
Σύμφωνα με το αμερικανικό ερευνητικό κέντρο CSIS, το Ιράν έχει επίσης χρησιμοποιήσει drones Shahed με κινητήρες τζετ εναντίον στόχων στον Περσικό Κόλπο. Δεν υπάρχει δημόσια καταγραφή ότι το Korkut έχει καταρρίψει drone με κινητήρα τζετ. Ωστόσο, θεωρητικά, κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να αποτελεί πρόβλημα, καθώς το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να καταρρίπτει αεροσκάφη που πετούν σε χαμηλό ύψος και πυραύλους cruise που κινούνται με υψηλές υποηχητικές ταχύτητες, από 700 έως 900 χιλιόμετρα την ώρα, σύμφωνα με τον Atınç Özkan, αναλυτή της αμυντικής βιομηχανίας στην εταιρεία Wood & Company.
Από τη Λιβύη στο Nagorno-Karabakh
Το Korkut αναπτύχθηκε για πρώτη φορά δημοσίως στο εξωτερικό από τον τουρκικό στρατό στη Λιβύη το 2020, προς υποστήριξη της κυβέρνησης της Τρίπολης, η οποία αναγνωριζόταν από τον ΟΗΕ.
Το σύστημα αποτέλεσε μέρος ενός δικτύου αντιαεροπορικής άμυνας, στο οποίο αποδόθηκε ευρέως η αλλαγή των συσχετισμών σε βάρος των δυνάμεων του Khalifa Haftar.
Η αποτελεσματικότητά του απέναντι σε κινεζικής κατασκευής drones Wing Loong καταγράφηκε, ενώ το σύστημα μπορούσε να δημιουργήσει μια προστατευτική ζώνη γύρω από σημαντικές αεροπορικές βάσεις. Ένας αξιωματούχος του ΟΗΕ είχε σχολιάσει τότε: «Αν πετάξεις σε απόσταση μικρότερη των τεσσάρων χιλιομέτρων από ένα Korkut, είσαι τελειωμένος».
Η Τουρκία χρησιμοποίησε παρόμοια προσέγγιση στην αντιαεροπορική άμυνα κατά των δυνάμεων που υποστηρίζονταν από τη Ρωσία, τόσο στον πόλεμο του Nagorno-Karabakh στο Αζερμπαϊτζάν το 2021 όσο και εναντίον ρωσικά υποστηριζόμενων συριακών δυνάμεων στα τέλη της δεκαετίας του 2010, σύμφωνα με τη Σουηδική Υπηρεσία Αμυντικών Ερευνών.
«Αυτή η εμπειρία έχει προσφέρει στην τουρκική αμυντική βιομηχανία μια συγκεκριμένη τεχνογνωσία στην αντιμετώπιση συστημάτων ρωσικής κατασκευής», δήλωσε ο Arda Mevlütoğlu, σύμβουλος αμυντικών θεμάτων με έδρα την Άγκυρα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών